Welcome

My virtual playground. Meer info

FPV!

I was lucky enough to use someones wireless camera for two days. So I put it in my easy glider an HOP in the air with it! The transmitter was a 10mW one, and together with the CCD camera the imagery was brilliant!

The camera and transmitter I used is this one
The original quality was obviously a lot better than this compressed youtube one

20 April 2007, 14:59 | Link | Comments

Vanwaar komen standaarden?

Enige jaren geleden vroegen enkele mensen zich af waarom de Amerikaanse spoorweg-standaard de afstand tussen de 2 sporen als 4 voet en 8-1/2 duim oplegde. Vanwaar die vreemde lengte? Het onderzoek begon…

Er waren twee redenen voor deze vreemde lengte:

  • compatibiliteit met oudere en reeds bestaande systemen, en
  • kennis en ervaring die de spoorwegbouwers hadden opgedaan bij de Britten

Meer precies waren de eerste Amerikaanse spoorwegbouwers opgeleid in Groot-Brittannië en gebruikten ze Britse gereeschappen.

De Britten op hun beurt gebruikten deze standaard om dezelfde redenen als de Amerikanen: compatibiliteit en ervaring. Ervaring haalden ze in huis door trambouwers aan te werven als spoorwegbouwers (trams bestonden immers reeds voor de trein). Deze gebruikten dezelfde gereedschappen die gebruikt werden om tramsporen aan te leggen.

Maaaarrrr, waarom gebruikten die trambouwers dan die lengte? Wel, opnieuw hetzelfde verhaal. De eerste trams werden gebouwd volgens de karren en koetsen uit die tijd, en opnieuw met het gereedschap die ze voor handen hadden.

Dus de vreemde maat die de Amerikaanse spoorwegen gebruiken gaat terug tot de tijd van de karren en koetsen in Groot-Brittannië.

Het verhaal is echter niet niet gedaan. De karrenmakers gebruikten die breedte omdat ze beperkt waren door hun omgeving. Een grotere of kleinere afstand tussen de wielen zou voor problemen gezorgd hebben. Enerzijds omdat de wegen een slechts een bepaalde breedte hadden. Anderzijds hadden andere karren reeds sporen en geulen gemaakt in de wegen.

En we gaan door. Waarom hadden de meeste karren dan zo’n breedte? Wel de eerste wegen in West-Europa werden meer dan tweeduizend jaar geleden aangelegd door de Romeinen. Op sommige plaatsen werden groeven in de wegen aangebracht omdat de karren in die tijd nog draaiende assen hadden. Een bocht zou er voor zorgen dat de kar op het bolle (voor de drainage!) wegdek zou wegschuiven. Die groeven waren volgens de breedte die hun strijdwagens hadden. Ze legden die wegen immers aan om hun leger sneller te kunnen verplaatsen.

Dus de conclusie. De huidige Amerkaanse spoorwegstandaard gaan terug tot de tijd van de Romeinen en de breedte van hun strijdwagens!

Ok, dat was het dan. Tot de volgende keer. Daaaag!
Daa-aag zei ik.

U bent hier nog?! Wat?? U vind dit verhaaltje vrij ongeloofwaardig? En mijn historische argumentatie dan!? Te ver gezocht? Tsssss.

Wel, u heeft gelijk. Deze intrigerende legende doet al tientallen jaren de ronde. Helaas is ze niet correct.
De groeven in de Romeinse wegen hadden immers geen bepaalde breedte: één groef aan de buitenkant van de weg volstaat immers om de kar “op het goede spoor” te houden. De tijd tussen de Romeinse wegen en de eerste trammen is ongeveer veertienhonderd jaar. Dat is vrij lang zoals u weet, en het is absurd te denken dat de afstand tussen de wielen al die tijd exact 4 voet en 8-1/2 duim is gebleven. De grootste fout in deze legende is echter dat de spoorwegstandaard pas op het einde van de negentiende eeuw is vastgeleegd. De grote verscheidenheid aan spoorwegbouwers noopte de regering een algemene standaard voor te schrijven. Ze kozen na veel gediscussieer de breedte die de langste spoorlijn had. En deze was nu 4 voet en 8-1/2 duim. Een andere spoorlijn had een breedte van exact vijf voet, maar werd niet uitgekozen.

22 January 2005, 09:17 | Link | Reacties [2]

|